Karalamalar

belki kağıdı 8 kere katlamanın mümkün olacağı bir yer vardır. eğer o yere gidersem tüm sırlarımı bir kağıda yazacağım ve tam 8 kere katlayacağım. şimdi 7 kere katlayınca içim rahat etmiyor, güvenemiyorum. sanki hepsi deşifre olacakmış gibi hissediyorum. 

Az buçuk anladım bu şehri. İnsanbol burası. Boş kalmaya görsün bir köşe hemen bir hızır yetişir. Tahammül fersah fersah kayar. E tabii gönlü okşayan da vardır hırpalayan da. Bir çingene çıkar bir anda kurban olur gözlerinize hatta sizi dünyanın en güzeli olduğunuza öyle inandırır ki bir bakmışsınız cüzdanınızdaki bir 50’lik çoktan uçmuş gitmiş. Kafanız hırpalayanlara takıldıysa hiç takılmasın çünkü ağlarsanız asla mendilsiz kalmazsınız. Kanatsız melekler her yerde size mendil vermeye hazır ve nazır bekliyor. Öyle işte, her yeri başka terane

güne kendimi enayi gibi hissederek başlamam gözlerim için çok yorucu

 Hakuna Matata!

vazgeçtim kaçmaktan 

bir zaman sonra bir zaman olanlar gibi olmak 

 Uyukladığı çalışma masasında aklına gelen soruyla yerinden sıçrayarak makineye doğru uçarcasına koştu. Sorunun verdiği heyecanla ellerini makinenin üzerinde gezdirdi. Şapkadan tavşan çıkartmayacağını bildiği halde sihirli sözler söylüyormuş gibi bir edaya bürünerek: ''Sınırsız soru, sınırsız cevap'' dedi. Olayın heyecanına kapıldığı için tüm yorgunluğunu unutmuştu. Belki yorgunluğunu unutmasaydı, makineyi çalıştırmadan önce uyusaydı, yüzyıllarca anılacak hatayı yapmamış olacaktı. Her şey bir anda gelişti. Düğmeye bastı, çarkı çevirdi mistik duygularla yoğun huzmesinin içine dalarak istediğini sandığı yıla gittiğini düşledi. Fakat işler onun istediği gibi gitmemişti. Yorgunluğundan mütevellit 17.yüzyıla gideceğine, 15.yüzyıla bir Osmanlı evliyasının hanesine gitmişti. Karşılaştığı adam karşısında donakaldı. Onun istediği cevap bu değildi hele de titrek mum ışığının altında bir şeyler yazmaya çalışan bir adam hiç değildi. Bir anda gafletle elindeki feneri yaktı. Evliya h...

yas-yasla bu iki kelimeyi birbirleriyle bağdaştırıyorum çünkü insanlar yasta oldukları zaman yaslanılacak bir omuz ararlar.  yazarnotu: uyduruk

çelişkiler yaşıyorum nasıl aşacağım hakkında henüz bilgi sahibi değilim ama destek olacak bir şeylerin olması bile bazen rahatlatıyor çünkü kendi kendime diyorum ki ''bu aşılamayacak bir dert olsaydı destek verecek bir şeylerinde olmazdı'' öyle ya da böyle çelişkilerimle yaşıyorum ya da yaşadığımı sanıyorum ahh yine başladı şimdi en az yarım saat yaşamaya kafa patlatacağım ya da yaşamamaya,yaşayamamaya  (noktalama ve yazım yanlışlarım için affola pek dikkat edecek halde değilim)